خرید دستگاه بای پپ (BiPAP) با قیمت مناسب و ارسال سریع

دستگاه بای پپ (BiPAP) یا Bilevel Positive Airway Pressure یکی از تجهیزات تخصصی دستگاهای کمک تنفسی است که برای بهبود کیفیت تنفس در بیماران مبتلا به اختلالات تنفسی مزمن و حاد مورد استفاده قرار می‌گیرد. این دستگاه با ایجاد دو سطح فشار متفاوت در زمان دم و بازدم، به کاهش فشار روی عضلات تنفسی و افزایش اکسیژن‌رسانی کمک می‌کند و نقش مؤثری در کنترل بیماری‌هایی مانند COPD، آپنه انسدادی خواب، نارسایی تنفسی و اختلالات عصبی-عضلانی دارد.

در سایت پنگو مجموعه‌ای متنوع از دستگاه‌های بای پپ استاندارد و اورجینال ارائه شده که امکان تنظیم دقیق IPAP و EPAP را داشته و با توجه به نسخه پزشک قابل شخصی‌سازی هستند. برخی مدل‌ها به قابلیت Backup Rate مجهز بوده و برای بیمارانی که نیاز به پشتیبانی تنفسی مداوم دارند، گزینه‌ای ایمن و کاربردی محسوب می‌شوند.

خرید دستگاه بای پپ ST و حجمی از پنگو

خرید دستگاه بای پپ (BIPAP) با مدهای ST, S یا حجمی(VPAP) و یا اتو بای پپ (Auto bipap)، CPAPا با مشاوره تخصصی، قیمت‌گذاری منصفانه و ضمانت اصالت کالا، در مجموعه پنگو امکان پذیر می باشد. این دستگاه به همراه لوله خرطومی، ماسک، مخزن مرطوب‌کننده، کارت حافظه و نصب رایگان و گزارش‌گیری، همگی در شرکت پنگو برای شما عزیزان قابل تهیه و خرید می باشد. ارسال سریع به سراسر کشور، پشتیبانی پس از فروش و امکان خرید آنلاین یا تلفنی، فرآیند انتخاب و خرید را برای کاربران ساده‌تر کرده است.

شرکت پنگو مرکز تخصصی فروش دستگاه بای پپ ایرانی و خارجی 

شرکت پنگو به عنوان یکی از بهترین شرکت های تخصصی در زمینه فروش دستگاه های تنفسی در ایران آماده فروش انواع دستگاه بای پپ خانگی و بیمارستانی ، به همکاران تجهیزات پزشکی و درمانی سراسر کشور است.فروش برندهای معتبر داخلی و خارجی از جمله ، لوون اشتاین (آلمان)، بی‌ام‌سی BMC (چین)، میکومی (ایران)، سفام Sefam (فرانسه)، رسمد و دولوبیس (آمریکا) و سایر برندهای مطرح، اگر به‌دنبال خرید دستگاه بای پپ با کیفیت بالا و خدمات قابل اعتماد هستید، محصولات این دسته را در پنگو بررسی کرده و با اطمینان انتخاب کنید. همچنین از طریق راه های راتباطی با ما در ارتباط باشید.

دستگاه بای‌پپ (BiPAP) چیست؟

دستگاه بای‌پپ یا BiPAP (Bilevel Positive Airway Pressure) یکی از تجهیزات کمک‌تنفسی غیرتهاجمی است که برای کمک به تنفس بیمارانی استفاده می‌شود که دچار اختلالات تنفسی هستند. این دستگاه با ایجاد دو سطح فشار هوای متفاوت، تنفس را برای بیمار آسان‌تر و مؤثرتر می‌کند.

  • فشار بالاتر هنگام دم (IPAP) باعث می‌شود هوا راحت‌تر وارد ریه‌ها شود.
  • فشار پایین‌تر هنگام بازدم (EPAP) به خروج آسان‌تر هوا کمک می‌کند.

همین تفاوت فشار، بای‌پپ را به گزینه‌ای مناسب برای بیمارانی تبدیل می‌کند که با دستگاه‌های ساده‌تر مثل CPAP احساس ناراحتی دارند. برخی مدل‌های بای‌پپ دارای قابلیت Backup Rate هستند که در صورت کاهش یا توقف تنفس بیمار، دستگاه به‌صورت خودکار تنفس را پشتیبانی می‌کند.

گر دچار مشکلات تنفسی هستید، دستگاه بای‌پپ می‌تواند یک ابزار درمانی مؤثر باشد. این دستگاه معمولاً برای موارد زیر تجویز می‌شود:

دستگاه بای پپ برای بیماران زیر مناسب است:

  • بیماری‌های مزمن انسدادی ریه (مانند COPD)
  • انواع آپنه خواب (وقفه تنفسی)
  • سندرم کاهش تهویه ناشی از چاقی
  • عفونت‌های ریوی مانند پنومونی
  • بیماری آسم شدید
  • ضعف تنفسی پس از اعمال جراحی
  • بیماری‌های عصبی-عضلانی مؤثر بر تنفس (مثل SMA، ALS و دیستروفی عضلانی)
  • نارسایی قلبی و سایر بیماری‌های جدی قلبی-ریوی

انواع دستگاه های بای پپ

جدول مقایسه‌ای انواع دستگاه بای‌ پپ

ردیفنام نوع دستگاهنام لاتینویژگی‌ها و توضیحات عملکردکاربرد اصلی
1بای‌پپ معمولی (حساس به تلاش بیمار)S Mode (Spontaneous)دستگاه دو فشار مجزا (فشار دم بالا و فشار بازدم پایین) ایجاد می‌کند و تنها با تشخیص تلاش دم بیمار بین این دو فشار سوئیچ می‌کند.آپنه انسدادی خواب، موارد ساده نیازمند فشار دو سطح.
2بای‌پپ خودکار و پشتیبان (حساس/زمان‌بندی)ST Mode (Spontaneous/Timed)مهم‌ترین و پرکاربردترین نوع. دو عملکرد دارد:
1. پاسخ به تلاش تنفسی خود بیمار.
2. دارای نرخ تنفسی پشتیبان: اگر در بازه زمانی مشخصی بیمار نفس نکشد، دستگاه به طور خودکار یک سیکل تنفسی ایجاد می‌کند.
بیماری‌های با قطع تنفس مرکزی (آپنه مرکزی)، COPD پیشرفته، بیماری‌های عصبی-عضلانی، ضعف عضلات تنفسی.
3بای‌پپ خودتنظیم (هوشمند)Auto-BiPAPفشارهای دم و بازدم را به طور خودکار و در یک محدوده از پیش تعیین‌شده، بر اساس الگوی تنفس لحظه‌ای بیمار (مانند خروپف، آپنه، محدودیت جریان) تنظیم می‌کند.آپنه خواب با شدت متغیر، بیمارانی که فشار ثابت برایشان ناراحت‌کننده یا ناکارآمد است.
4بای‌پپ تضمین‌کننده حجم هوای تنفسیAVAPS (Average Volume Assured Pressure Support)بر تضمین حجم تنفسی بیمار تمرکز دارد. دستگاه به طور خودکار فشار پشتیبان را کم و زیاد می‌کند تا یک حجم هوای هدف ثابت در هر تنفس به بیمار برساند.بیماری‌های عصبی-عضلانی پیشرونده (مثل ALS)، ضعف شدید تنفسی، چاقی مرضی با هیپوونتیلاسیون.
5بای‌پپ هوشمند تضمین حجمiVAPS (Intelligent Volume-Assured Pressure Support)نسخه پیشرفته‌تر AVAPS. علاوه بر تضمین حجم، الگوی تنفسی طبیعی بیمار (مثل زمان دم) را یاد گرفته و سعی می‌کند با کمترین فشار لازم و به صورت طبیعی‌تر، حجم هوای هدف را تأمین کند.مشابه AVAPS، با هدف راحتی و تطبیق‌پذیری بیشتر برای استفاده طولانی‌مدت.
6بای‌پپ تهویه تطبیقی سرووASV (Adaptive Servo-Ventilation)پیشرفته‌ترین نوع. برای درمان آپنه مرکزی طراحی شده. فشار پشتیبان را به طور معکوس و لحظه‌ای با تلاش تنفسی بیمار تطبیق می‌دهد: وقتی تنفس بیمار ضعیف است، کمک می‌کند و وقتی طبیعی است، کمک را کم می‌کند تا یک الگوی تنفسی منظم ایجاد شود.آپنه مرکزی خواب مقاوم، الگوی تنفسی شین-استوکس (خصوصاً در نارسایی قلبی - با احتیاط و تحت نظر پزشک).
  • وجود "نرخ پشتیبان" (Backup Rate): مهم‌ترین تفاوت مدل S با مدل ST است. ST برای بیمارانی که ممکن است نفس نکشند ضروری است.
  • تمرکز بر فشار یا حجم: مدل‌های S، ST و Auto بر تنظیم فشار تمرکز دارند. مدل‌های AVAPS و iVAPS بر تضمین حجم تنفسی متمرکزند.
  • هوشمندی و تطبیق: مدل‌های Auto، iVAPS و ASV الگوریتم‌های پیچیده‌تری برای تطبیق با بیمار دارند.
  • تخصصی‌بودن: ASV یک دستگاه بسیار تخصصی صرفاً برای آپنه مرکزی است و تجویز آن حتماً باید توسط متخصص خواب انجام شود.

دستگاه بای پپ خانگی

این دستگاه برای استفاده طولانی‌مدت در منزل طراحی شده است. تمرکز اصلی آن بر کنترل بیماری‌های مزمن مانند آپنه خواب شدید، COPD پایدار یا بیماری‌های عصبی-عضلانی است. دستگاه‌های خانگی معمولاً کوچکتر، کم‌صداتر و کاربرپسند هستند و قابلیت‌هایی مانند ذخیره داده بر روی کارت حافظه برای ویزیت پزشک دارند. هدف اصلی، بهبود کیفیت خواب و زندگی روزمره بیمار تحت نظر پزشک است.

دستگاه بای پپ بیمارستانی

این دستگاه‌ها برای مراقبت‌های حاد و اورژانسی در بخش‌های ICU، اورژانس یا اتاق عمل استفاده می‌شوند. تمرکز آنها بر مدیریت نارسایی حاد تنفسی، پشتیبانی از بیماران بحرانی یا کمک در دوره پس از جراحی است. این مدل‌ها پیشرفته‌تر، قوی‌تر و دارای صفحه‌نمایش بزرگ برای مانیتورینگ لحظه‌ای پارامترهای حیاتی (مثل فشار، حجم جاری، نرخ تنفس) هستند و اغلب به سیستم‌های مرکزی مانیتورینگ پرستاری متصل می‌شوند. تنوع حالت‌های تهویه (مانند AVAPS، iVAPS) در آنها بیشتر است.

بهترین دستگاه های بای پپ

انتخاب بهترین دستگاه بای‌پپ به شرایط پزشکی، بودجه و نیازهای خاص بیمار بستگی دارد و حتماً باید توسط پزشک تجویز شود. بهترین دستگاه، دستگاهی است که پارامترهای درمانی مورد نیاز شما (مانند ST، AVAPS، ASV و...) را به دقت اجرا کند، با سبک زندگی شما سازگار (کم‌صدا، دارای مرطوب‌کننده مؤثر) باشد و پشتیبانی و خدمات پس از فروش قابل اعتماد داشته باشد.

نحوه کارکرد و راه اندازی بای پپ

اصل کارکرد دستگاه بای پپ به زبان ساده

  1. ایجاد دو فشار:

    • فشار بالا (IPAP): هنگام دم اعمال می‌شود. راه‌های هوایی را باز کرده و به نفس کشیدن عمیق‌تر کمک می‌کند.

    • فشار پایین (EPAP): هنگام بازدم اعمال می‌شود. از بسته شدن راه هوا جلوگیری کرده و خروج دی‌اکسیدکربن را آسان‌تر می‌کند.

  2. حالت‌های کاری:

    • حساس به بیمار: دستگاه با کوچک‌ترین تلاش تنفسی شما، فشار را از EPAP به IPAP تغییر می‌دهد.

    • حالت پشتیبان: اگر در مدت مشخصی (مثلاً چند ثانیه) نفس نکشید، دستگاه به طور خودکار یک دم برای شما ایجاد می‌کند.

 راه‌اندازی و استفاده 

توجه مهم: تمام تنظیمات اصلی فشار (IPAP/EPAP) و دیگر پارامترهای درمانی تنها باید توسط پزشک یا متخصص تنظیم شود. این راهنما صرفاً برای استفاده صحیح از تنظیمات از پیش تعیین‌شده است.

  1. آماده‌سازی دستگاه: دستگاه را روی یک سطح صاف و خشک قرار دهید. محل قرارگیری باید در فاصله مناسبی از تخت و ترجیحاً پایین‌تر از سطح سر شما باشد.
  2. اتصال و پر کردن مرطوب‌کننده: مخزن آب دستگاه (مرطوب‌کننده) را تا خط نشانه با آب مقطر پر کنید. مخزن پر شده را با دقت در جای خود در دستگاه قرار دهید و از بسته بودن صحیح آن مطمئن شوید.
  3. نصب لوله‌ها (توبینگ): یک سر لوله خرطومی را به خروجی هوای دستگاه متصل کنید. سر دیگر لوله را به قسمت اتصال ماسک خود وصل نمایید.
  4. تنظیم و پوشیدن ماسک: ماسک مناسب خود (تمام‌صورت یا بینی) را بردارید. آن را طوری روی صورت تنظیم و قرار دهید که درز هوایی نداشته باشد، اما بیش از حد سفت و فشاردهنده نباشد. راحتی شما مهم است.
  5. انجام تنظیمات اولیه راحتی: اگر دستگاه قابلیت رامپ (Ramp) دارد، آن را فعال کنید. این قابلیت درمان را با فشار کم شروع می‌کند تا به خوابیدن شما کمک کند. سطح رطوبت مرطوب‌کننده را روی درجه مناسب (معمولاً متوسط) تنظیم کنید.
  6. شروع تنفس درمانی: ماسک را روی صورت خود قرار داده، دستگاه را روشن کنید. سعی کنید آرام و طبیعی نفس بکشید. پس از چند ثانیه، دستگاه با ریتم تنفسی شما هماهنگ خواهد شد.
  7. پایان استفاده و نظافت اولیه (صبح): دستگاه را خاموش کنید. مخزن آب را خالی کرده و بگذارید در هوا خشک شود ماسک و لوله را با آب ولرم و صابون ملایم شسته و در جایی آویزان کنید تا کاملاً خشک شوند.

نکات ایمنی و نگهداری

  • هر روز مخزن آب را تمیز و با آب مقطر پر کنید.
  • هر هفته ماسک، لوله و بندهای سر را کاملاً بشویید.
  • ماهانه فیلترهای هوای دستگاه را بررسی، تمیز یا تعویض کنید.
  • همیشه قبل از اتصال به برق، از خشک بودن دست‌ها و سطح دستگاه اطمینان حاصل کنید.

قطعات اصلی دستگاه بای پپ

  1. دستگاه اصلی : مغز دستگاه که شامل کمپرسور، پردازنده و صفحه کنترل است. تنظیمات فشار (IPAP/EPAP) و تمام الگوریتم‌های درمانی در این بخش اجرا می‌شود.

  2. مرطوب‌کننده گرم شده (Heated Humidifier): مخزن آب که هوا را قبل از رسیدن به بیمار مرطوب و گرم می‌کند تا از خشکی و تحریک مجاری تنفسی جلوگیری شود.

  3. لوله خرطومی (Tubing): لوله ای که هوا را از دستگاه به ماسک منتقل می‌کند. نوع گرم‌شونده آن (Heated Tube) از تشکیل میعان (کندانس) آب در لوله جلوگیری می‌کند.

  4. ماسک (Mask): رابط بین دستگاه و بیمار. انواع مختلف دارد: ماسک بینی (Nasal)، بینی-دهانی (Nasal Pillows) یا تمام‌صورت (Full Face). به همراه کلاهک (Headgear) برای ثابت نگه داشتن استفاده می‌شود.

  5. فیلترها (Filters):

    • فیلتر ضد آلرژی (Foam/Pollen Filter): در ورودی هوا قرار می‌گیرد و گردوغبار را جذب می‌کند. قابل شستشو یا تعویض است.

    • فیلتر اولیه (Ultra Fine Filter): در برخی مدل‌ها برای جذب ذرات ریزتر وجود دارد و معمولاً یکبارمصرف است.

  6. منبع تغذیه (Power Supply): آداپتور برق دستگاه.

  7. کارت حافظه (SD Card): (در اکثر مدل‌های مدرن) برای ذخیره‌سازی جزئیات گزارش استفاده شبانه دستگاه جهت بررسی توسط پزشک.

مقایسه بای پپ با سی پپ 
تفاوت های دستگاه بای پپ با دستگاه سی پپ در جدول زیر بررسی شده است:
ویژگیدستگاه سی پپدستگاه بای پپ
تعداد سطوح فشاریک فشار ثابت هم در دم و هم در بازدمدو فشار مجزا: بالا برای دم (IPAP) و پایین برای بازدم (EPAP)
مزیت اصلیباز نگه داشتن راه هوا (مانند یک "آتل هوا")کمک فعال به تنفس با فشار بیشتر در دم و اجازه بازدم راحت‌تر
کاربرد معمولآپنه انسدادی خواب (OSA) متوسط تا شدید• آپنه خواب پیچیده
• بیماری‌های ریوی (COPD)
• بیماری‌های عصبی-عضلانی
• نارسایی تنفسی

دستگاه بای پپ مانند یک دستگاه تنفس مصنوعی غیرتهاجمی هوشمند عمل می‌کند که:

  • به تلاش تنفسی خود بیمار حساس است و با آن همگام می‌شود.
  • در هنگام دم، فشار را افزایش می‌دهد تا هوا راحت‌تر وارد ریه‌ها شود.
  • در هنگام بازدم، فشار را کاهش می‌دهد تا بیمار بتواند به راحتی بازدم کند.
  • در مدل‌های پیشرفته، در صورت توقف تنفس بیمار، خود به عنوان راننده تنفس وارد عمل می‌شود.

این قابلیت تنظیم فشار، بای پپ را به ابزاری مؤثرتر و راحت‌تر از سی پپ برای بیماران با مشکلات تنفسی پیچیده تر تبدیل کرده است. تنظیم دقیق مقادیر IPAP و EPAP و دیگر پارامترها، باید حتماً توسط پزشک متخصص انجام شود.

فواید استفاده از بای پپپ

  • تنفس راحت‌تر: مهم‌ترین مزیت. با ارائه فشار پایین‌تر در بازدم (EPAP)، خروج هوا برای بیمار به ویژه در بیماری‌هایی مانند COPD یا ضعف عضلانی بسیار آسان‌تر از دستگاه CPAP (با فشار ثابت) می‌شود.
  • پشتیبانی تنفسی فعال: با افزایش فشار در دم (IPAP)، به طور فعال به عضلات تنفسی بیمار کمک می‌کند، حجم تنفسی را افزایش می‌دهد و کار تنفس را کاهش می‌دهد. این امر برای بیماران با نارسایی تنفسی یا ضعف عضلات حیاتی است.
  • ایمنی بالاتر برای برخی بیماران: در مدل هایی مانند ST، در صورت توقف تنفس بیمار (آپنه)، دستگاه به طور خودکار با نرخ تنفسی پشتیبان (Backup Rate) وارد عمل شده و تنفس را برای بیمار آغاز می‌کند.
  • قابلیت تطبیق و درمان هدفمند: مدل های پیشرفته (Auto, AVAPS, iVAPS) می‌توانند فشار یا حجم تنفسی را به طور هوشمند با نیاز لحظه‌ای بیمار تطبیق دهند، که منجر به کارایی درمانی بالاتر و راحتی بیشتر می‌شود.
  • جلوگیری از تهویه تهاجمی: در بسیاری از موارد، نیاز به لوله‌گذاری تراشه (تهویه مکانیکی تهاجمی) و بستری در ICU را کاهش می‌دهد و به بیمار اجازه می‌دهد در منزل تحت درمان مؤثر قرار گیرد.
  • بهبود تبادل گازی: با حفظ بازبودن راه‌های هوایی و افزایش حجم تنفسی، به خروج بهتر دی‌اکسیدکربن (CO2) و افزایش سطح اکسیژن خون کمک شایانی می‌کند.

بای پپ نه تنها راه‌های هوایی را باز نگه می‌دارد، بلکه به طور فعال به فرآیند دم و بازدم کمک می‌کند. این دستگاه برای بیماران با مشکلات تنفسی پیچیده‌تر، یک گزینه موثرتر، راحت‌تر و ایمن‌تر نسبت به CPAP محسوب می‌شود.

استفاده از دستگاه بای‌پپ (BiPAP) معمولاً ایمن است و تحت نظارت پزشکی، مزایای آن به مراتب بیشتر از عوارضش می‌باشد. با این حال، برخی کاربران ممکن است عوارض زیر را تجربه کنند:

عوارض استفاده از دستگاه بای پپ

  • ناراحتی و خشکی مجاری تنفسی: احساس خشکی در بینی، گلو یا دهان. راه حل: استفاده صحیح از مرطوب‌کننده گرم شده دستگاه.
  • تحریک پوست یا زخم بینی: ناشی از تماس و فشار ماسک روی صورت. راه حل: انتخاب سایز و نوع مناسب ماسک، تنظیم صحیح بندها و استفاده از محافظ‌های مخصوص پوست.
  • سوزش چشم یا آبریزش چشم: معمولاً به دلیل نشت هوا از ماسک و ورود آن به چشم‌ها ایجاد می‌شود. راه حل: تنظیم مجدد و کیپ کردن ماسک.
  • نفخ و اتساع شکم (Aerophagia): بلع ناخواسته هوا که منجر به احساس پری، آروغ یا نفخ می‌شود. راه حل: تنظیم مجدد فشارها توسط پزشک و بررسی وضعیت خواب.
  • سردرد یا احساس گرفتگی سینوس‌ها.

عوارض کمتر شایع و جدی‌تر (نیازمند مراجعه به پزشک):

  1. عفونت ریوی یا سینوسی: در صورت تمیز نکردن منظم قطعات (ماسک، لوله، مخزن).
  2. افت فشار خون: به ویژه در بیماران قلبی یا کم‌آبی بدن.
  3. آسیب یا حساسیت شدید پوستی.
  4. بدتر شدن برخی بیماری‌های ریوی خاص (مثل فیستوب برونکوپلورال) در صورت عدم تنظیم مناسب.

نکته: اکثر این عوارض با رعایت دقیق دستورالعمل پزشک، تنظیم مناسب فشار و ماسک، تمیز کردن روزانه دستگاه و استفاده از مرطوب‌کننده قابل پیشگیری یا مدیریت هستند. در صورت بروز هر عارضه پایدار یا نگران‌کننده، قطع خودسرانه دستگاه جایز نیست و باید فوراً با پزشک معالج مشورت شود.

استفاده از دستگاه بای‌پپ در برخی شرایط به طور مطلق ممنوع است و در برخی موارد دیگر نیاز به احتیاط و نظارت شدید پزشکی دارد. این موارد به شرح زیر است:

موارد منع استفاده از دستگاه بای پپ

موارد منع استفاده مطلق (استفاده به هیچ وجه توصیه نمی‌شود)

  1. ایست تنفسی یا قلبی کامل: بیمار نفس نمی‌کشد و نیاز به احیاء و تهویه تهاجمی فوری دارد.
  2. پنوموتوراکس تحت فشار درمان نشده: هوای محبوس در قفسه سینه می‌تواند با فشار مثبت دستگاه تشدید شده و جان بیمار را تهدید کند.
  3. تروما یا جراحی اخیر در صورت، مری یا جمجمه: فشار هوا می‌تواند باعث نشت به بافت‌ها یا تشدید آسیب شود (مانند شکستگی استخوان‌های صورت، جراحی بینی یا چشم).
  4. انسداد فیزیکی کامل راه هوایی.
  5. استفراغ کنترل‌نشده یا خونریزی فعال از معده/ریه (هموپتیز شدید): خطر آسپیراسیون (ورود محتویات معده به ریه) را بسیار افزایش می‌دهد.

موارد منع استفاده نسبی (نیازمند ارزیابی دقیق و احتیاط شدید)

  1. کاهش سطح هوشیاری (در صورتی که بیمار قادر به محافظت از راه هوایی خود نباشد): خطر آسپیراسیون و خفگی وجود دارد.
  2. ناتوانی در پاک کردن ترشحات تنفسی: بیمار سرفه مؤثر ندارد و ترشحات در راه هوایی تجمع می‌یابند.
  3. فشار داخل جمجمه‌ای بسیار بالا: فشار مثبت ممکن است این وضعیت را بدتر کند.
  4. شوک یا افت شدید فشار خون (هایپوتانسیون): فشار مثبت قفسه سینه می‌تواند بازگشت خون به قلب را کاهش دهد.
  5. بی‌ثباتی شدید قلبی-عروقی (مانند آریتمی‌های کنترل‌نشده یا سکته قلبی اخیر).
  6. پرفشاری ریوی شدید.
  7. حالت تهوع شدید.
  8. عدم همکاری بیمار یا اضطراب شدید نسبت به ماسک.